Ο Ναός του Αγίου Σώστη στα Δερβενάκια


ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΣΤΑ ΔΕΡΒΕΝΑΚΙΑ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΔΕΡΒΕΝΑΚΙΩΝ ΚΑΙ ΑΓ ΣΩΣΤΗ 26 ΙΟΥΛΙΟΥ 1822.

Το ιστορικό αυτό εκκλησάκι προϋπήρχε της επαναστάσεως του 1821. Είναι αφιερωμένο και εορτάζει στις μνήμες των πέντε πιο κάτω Αγίων: 
• Στον Άγιο Σώζοντα (7 Σεπτεμβρίου), διότι προϋπήρχε από την βυζαντινή εποχή ως εκκλησία εις μνήμη του Αγίου Σώζοντα και καταστράφηκε κατά πάσα πιθανότητα ή το 1769 με τα Ορλοφικά ή το 1715 κατά την εισβολή των Τούρκων στην Πελοπόννησο και την έναρξη της δεύτερης Τουρκοκρατίας.
• Στους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη (21 Μαΐου, επέτειο των εγκαινίων του Ναού που έκτισε ο Γενναίος Κολοκοτρώνης το 1860 και εγκαινίασε το έτος 1862 ο επίσκοπος Κορίνθου Αμφιλόχιος, όπου κατατέθηκε και η εικόνα των αγίων αυτών στο ναό την ημέρα της μνήμης των).
• Στην Αγία Παρασκευή (26 Ιουλίου, διότι η αθάνατος και νικηφόρος μάχη έγινε ανήμερα της Αγίας Παρασκευής την 26 Ιουλίου 1822) και
• Στον Άγιο Παντελεήμονα (27 Ιουλίου, διότι την εικόνα του Αγίου Παντελεήμονα αφιέρωσαν στον ναό διάφοροι κάτοικοι του Άργους. Έκτοτε οι κάτοικοι του Άργους εόρταζαν κάθε χρόνο την μνήμη του Αγίου και τιμούσαν παράλληλα τον Άγιο, Παντελεήμονα, διότι τις εσπερινές ώρες της παραμονής της μνήμης του -27 Ιουλίου 1822- έγινε η μάχη του Αγίου Σώστη.

Σύμφωνα με τις περιγραφές του Δ.Βαρδουνιώτου και του Αναστασίου Π. Τσακόπουλου για τον βυζαντινό ναό του Αγίου Σώστη προκύπτουν τα πιο κάτω: Είναι άγνωστο πότε κτίσθηκε ο πρώτος ναός του Αγίου Σώστη. Πάντως σύμφωνα με βάσιμες λαϊκές παραδόσεις ήταν βυζαντινός, μεγαλύτερος και περικλέστερος του σημερινού, έχων και τρούλλον. Το αρχικό μέγεθος αυτού μαρτυρούσι το σωζόμενον έτι θεμέλιον της βορείου πλευράς, ου τα ίχνη κείνται μέτρα 2,75 βορειότερον της σημερινής και παλαιαί μαρμάρινοι στήλαι, κείμεναι έξωθι του ναού. Ο βυζαντινός αυτός ναός καταστράφηκε από τους Τούρκους το 1715 κατά την εισβολή τους στην Πελοπόννησο, οπότε κατέστρεψαν πολλούς Ναούς για εκδίκηση, επειδή οι Έλληνες συνεργάσθηκαν με τους Φράγκους.

Το ιστορικά οριακό έτος 1715 έχουμε την συμβατική λήξη της δεύτερης Φραγκοκρατίας στην Πελοπόννησο και την έναρξη της δεύτερης τουρκοκρατίας. Αναφέρεται επίσης και η περίπτωση καταστροφής του ναού κατά το έτος 1769 με τα ορλοφικά, όπου μετά την αποτυχία της ορλοφικής επανάστασης οι Τούρκοι κατέστρεψαν πολλούς ναούς στην Πελοπόννησο από εκδίκηση.

Από το 1715 (ή το 1769 ) μέχρι το 1860 ο βυζαντινός Ναός του Αγίου Σώστη έμεινε ερείπιο. Υπήρχε όμως ένα προσκυνητάρι στη θέση του παλιού κατεστραμμένου Βυζαντινού ναού, με την εικόνα του Αγίου Σώστη και ένα κυτίον, όπου οι χριστιανοί διαβάται έρριπτον ευλαβώς τον οβολόν των. Έτσι ερειπωμένος ήταν ο ναός και στις 26 Ιουλίου του 1822, όταν άρχισε εκεί (στις 6 μ.μ.) η περίφημη και νικηφόρος για τους Έλληνες μάχη του Αγίου Σώστη, αφού είχε προηγηθεί στις 4 μ.μ. της ιδίας ημέρας η μάχη στα Δερβενάκια. Το ίδιο ερειπωμένος ήταν και σε όλη την περίοδο της επανάστασης μέχρι το 1860.

Ο ναός του Αγίου Σώστη, που έκτισε ο Γενναίος Κολοκοτρώνης το 1860
Τον Φεβρουάριο του 1860 ο Γενναίος Κολοκοτρώνης έκτισε με δικές του δαπάνες τον σημερινό μικρότερο ναό στην ίδια θέση του παλιού βυζαντινού. Κατασκεύασε το τέμπλο, τις εικόνες, τα καντήλια, αγόρασε τα λειτουργικά βιβλία και ότι άλλο χρειαζόταν για να εγκαινιασθεί και να λειτουργήσει.

Ο ναός αυτός είχε συνολικό εμβαδόν περίπου τριάντα τετραγωνικά μέτρα και τις πιο κάτω διαστάσεις: Μήκος 6,60 μ., πλάτος 4,55 μ. και ύψος 4,0 μ. με μία μόνο κυρία είσοδο στα δυτικά και πάνω από την είσοδο μικρό κομψό καμπαναριό. Ο προαύλιος χώρος βόρεια του ναού -ο οποίος υπάρχει και σήμερα με τα ψηλά κυπαρίσσια- χρησιμοποιείτο τότε για νεκροταφείο, αλλά και ανατολικά του ναού υπήρχε νεκροταφείο. Μάλιστα μπροστά από το ιερό είχαν ταφεί εκτός άλλων και ο οπλαρχηγός του Κρανιδίου αρχιμανδρίτης Αρσένιος Κρέστας ή Παπαρσένης μαζί με τον ανεψιό του Παντελή Χρυσίνα ή Σπανό, που σκοτώθηκαν από τους Τούρκους στις 28 Νοεμβρίου του 1822.

Τα εγκαίνια του Ναού ο Γενναίος Κολοκοτρώνης τα έκανε με την παρουσία του τότε μητροπολίτη Κορινθίας Αμφιλοχίου Γαρδέλη στις 21 Μαΐου 1862, δηλαδή ανήμερα την εορτή των ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης, ημέρα κατά την οποία έκτοτε επίσης γιορτάζει ο ναός. Τότε στις 21 Μαΐου 1862 παρέδωσε ο Γενναίος και τον ναό στο κοινό. Μέχρι τον θάνατό του στις 20 Μαΐου 1868 τον είχε υπό την συνδρομή του και προστασία του, τον επεσκέπτετο τακτικά και είχε εγκαταστήσει και επιστάτη, που τον συντηρούσε.

Πηγή: http://korinthostv.gr

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Previous
Next Post »