Ελένη Καραμαγκιώλη : Αυτή η νύχτα έμεινε

Σου έχω πει ποτέ πόσο μου αρέσει να σε βλέπω να διαβάζεις?..

Και περισσότερο όταν μου διαβάζεις.

Οι άτυχοι έρωτες και οι μεγάλοι πόλεμοι αποκτούν άλλη διάσταση μέσα από τη φωνή σου.

Και μου αρέσει η μουσική όταν τη μουρμουρίζεις.
Και οι ταινίες, που σε συναρπάζουν και ανοίγεις διάπλατα τα μάτια να τις ρουφήξεις. Και μου αρέσει ότι πάνω σου και μέσα σου αρέσει μόνο σε μένα, γιατί οι άλλοι δεν το διακρίνουν.

Ο τρόπος, που κρατάς το χέρι μου στο αεροπλάνο στην απογείωση, το βλέμμα σου, όταν κοιτάζεις τον παππού να κάθεται μόνος στο παγκάκι, πώς  πιάνεις  με τα  ακροδάχτυλα το παγάκι, να το ρίξεις με μοναστική ηρεμία στο ποτήρι μου.

Ο ενθουσιασμός σου όταν το πλοίο μπαίνει στο λιμάνι.

Αλλά, πάνω από όλα, όταν μου διαβάζεις και λαχταράς να μοιραστείς μαζί μου την πιο γοητευτική αράδα στη νουβέλα. Να φυλάς το καλύτερο για το δια δύο. Και να αφαιρείς κάθε κακό για να το σκορπίσεις σαν στάχτη στο πέλαγος της λήθης.

Να με μαζεύεις με το πλαστικό κουταλάκι του παγωτού, εκείνο του Κοκτέιλ και του Λάκι Στράικ, τόσο κομμάτια  με έχεις κάνει. 

Να με αποκαμώσεις με τον έρωτά σου, να μη μου αφήνεις περιθώριο να αναπνεύσω. 

Ποιος θέλει να αναπνέει όταν πνίγεται από ευτυχία.

Να βάλεις το Venus in Furs και να με προστάξεις να στο χορέψω. Εντολή. Ποτέ παράκληση.

Και αν αρνηθώ, το τίμημα να είναι το ίδιο υπέροχα σκληρό.

Υποταγή στην επιθυμία σου, κατάληψη στις αναμνήσεις μου.

Ε.Κ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Previous
Next Post »